پس از سخنرانی رئیسجمهور در سازمان ملل چه گذشت؟ فریاد رضایت استقبالکنندگان
گوی خبر [1]- اینجا فرودگاه مهرآباد است. شامگاه شنبه، محوطه و سالنهای ورودی فرودگاه مهرآباد میزبان صحنههایی متفاوت از جنس کنشگری مدنی و وفاق ملی است. جایی که صدها نفر از شهروندان ایرانی فارغ از خط کشیهای رایج سیاسی، بدون سازماندهی دولتی، فراخوانهای فراگیر رسانهای و کاروانهای اتوبوسی، تنها با انگیزه حمایت از دولت و احساس مسوولیت ملی گرد هم آمدند تا از مسعود پزشکیان و تیم همراه او پس از بازگشت از مجمع عمومی سازمان ملل استقبال کنند. این گردهمایی شبانه، اما بازتابدهنده پیامی روشن برای سیاست داخلی و خارجی کشورمان است، جامعهای متکثر، از جوانان نسل z تا بازاریان سالخورده و خانوادههای شهدا، گرد هم آمده بودند تا از رویکردی قدردانی کنند که در نیویورک همزمان دو بال «اقتدار ملی» و «عقلانیت دیپلماتیک برای تنشزدایی و صلح» را به نمایش گذاشت.
سکانس اول: تولد اراده جمعی برای وفاق
ساعت از ۱۰ شب گذشته که ترافیک منتهی به میدان آزادی و ورودیهای فرودگاه مهرآباد، نشانههای اولیهای از یک تحرک مدنی را آشکار کرد. برخلاف برخی تجمعات که معمولا توسط گروهی چند ده نفری ساماندهی میشود تا دولت و دلسوزان کشور را تخریب و توهین کنند، اینبار خیابانهای مهرآباد میزبان خودروهای شخصی، موتورسیکلتها و جوانانی است که با مترو و تاکسی خود را به فرودگاه رساندهاند.
حضور چهرههایی با پوششها و خاستگاههای اجتماعی متفاوت و حتی در برخی موارد متضاد، از ظاهر مذهبی و سنتی تا تیپهای مدرن شهری، گویای آن است که گفتمان دولت در سازمان ملل توانسته است مرزهای قطبی شده جامعه را درنوردد و یک انسجام فراگیر حول محور منافع ملی ایجاد کند. حاضران حامل تصاویر رهبر شهید، رهبر فعلی، همچنین تصاویری از شهدای مقاومت و مسعود پزشکیان بودند و پلاکاردهای دستنویس با پیام هایی، چون «رییسجمهور، خدا قوت» و «ایران برای صلح و عزت ایستاده است»، «پیش به سوی انسجام و اتحاد» و... را در دست داشتند. اتمسفر حاکم بر محوطه، شبیه به تریبونی آزاد بود که در آن مردم پیش از فرود هواپیمای رییس جمهور و هیات همراه، در گعدههای چند نفره به تحلیل سخنرانیها و دستاوردهای این سفر بینالمللی میپرداختند. خبرنگار «اعتماد» برای ثبت روایت بی واسطه و بیپیرایه این شب، با حاضران در میدان باب گفتوگو را باز کرد تا تصویری از نظرات مردم ارایه کند.
سکانس دوم: تصویر شهدا در برابر رادیکالیسم
نخستین چهرهای که با انرژی و اشتیاق در محوطه ایستاده و با دیگران بحث میکند، عباس مهرآوران، جوانی ۲۱ ساله و دانشجوی رشته مهندسی دانشگاه قزوین است. او در پاسخ به این پرسش «اعتماد» که چرا در این ساعت شب به فرودگاه آمده، میگوید: «من فعال سیاسی نیستم، نه کارت عضویت در حزبی دارم و نه دلم با چپ و راست و اصلاحطلب و اصولگراست. من به خاطر ایران اینجا هستم. آنچه آقای پزشکیان در نیویورک انجام داد، یک افتخار ملی بود.
اینکه رییسجمهور در صحن سازمان ملل یک دستش تصویر رهبر شهید، شهدای کشور و کودکان بیگناه لامرد و میناب باشد و دست دیگرش حامل پیام صلح و گفتوگو، دقیقا همان چیزی است که دنیا باید از ایران بشنود. او مقتدرانه پای خونهای ریخته شده ایستاد و اجازه نداد روایت ظالمانه دشمنان تثبیت شود.» در حین گفتوگو با این جوان، بانویی میانسال به نام مرجان. م که خود را فرهنگی معرفی میکند و تابلویی با شعار «آقای رییسجمهور، خدا قوت» به همراه دارد، به گفتوگو میپیوندد. او با تاکید بر لزوم انسجام داخلی میگوید: «تمام دنیا دید که ایران چگونه با منطق و استحکام وارد میدان شد. این تجمع نشان میدهد مردم با هر سلیقه و سبک زندگی، پشت سر نماینده منتخب خود ایستادهاند. پیام ما به آن دسته از جریانهای تندرو و افراطی داخل است که این روزها به جای حمایت از دستگاه دیپلماسی، مشغول حاشیه سازی برای رییسجمهور و وزیر خارجه هستند. مردم در انتخابات نشان دادند که رویکرد تنش زدایی همراه با اقتدار را میخواهند. دست از تخریب بردارید و اجازه دهید دولت مسیر احقاق حقوق ملت را پیش ببرد.»
سکانس سوم: تلاقی میدان و دیپلماسی
با گذشت زمان، سالن پروازهای ورودی شلوغ و شلوغتر میشود. در گوشهای از محوطه، گعدهای چند نفره از جوانان در حال ارزیابی بازتابهای رسانهای سفر رییسجمهور هستند. در میان آنان جوانی حضور دارد که خود را فرزند شهید معرفی میکند. او با نگاهی تحلیلی به رخدادهای نیویورک میگوید: «ما بیش از هر کسی معنای جنگ، هزینه ایستادگی و ارزش صلح پایدار را درک میکنیم. وقتی دیدم رییسجمهور در قلب امریکا از عزت رزمندگان، بسیجیان و ارتشیان دفاع کرد و ماهیت تروریستی دشمنان را به رخ کشید، احساس غرور کردم، اما نقطه درخشانتر ماجرا این بود که آقای پزشکیان در اوج اقتدار، پنجرههای دیپلماسی و مذاکره برای پایان دادن به درگیریها و جلوگیری از شعله ور شدن آتش جنگ در منطقه را نبست.» او ادامه میدهد: «جمهوری اسلامی نشان داد که میدان و دیپلماسی مکمل یکدیگرند. دفاع از کشور ضرورت دارد، اما سیاستمدار عاقل کسی است که برای امنیت و رفاه مردمش، از ابزار منطق و گفتوگو هم حداکثر استفاده را ببرد. استقبال امشب ما به خاطر این بود که رییسجمهور نشان داد مرد میدان شجاعت در کلام و همزمان مرد میدان عقلانیت در تصمیمگیری است.»
سکانس چهارم: مردمی که هم عزت میخواهند و هم مهار گرانی
همه گفتوگوهای فرودگاه مهرآباد معطوف به سیاست خارجی نیست، چراکه پیوند عمیقی میان پروندههای بینالمللی و سفرههای مردم وجود دارد. خداداد کهریزی، کاسب ۶۶ ساله ساکن محله نظامآباد و فروشنده قطعات یدکی خودرو، با دستانی که هنوز ردپای روغن ماشین در آن پیداست، روی دیگر دغدغههای حاضران را نمایان میکند. او به «اعتماد» میگوید: «من با پای خودم و با موتور آمدم تا به رییسجمهور بگویم ما پای عهدمان با کشور و نظام هستیم، اما شما هم باید پای عهدتان برای نجات معیشت مردم بمانید. مردم ما نجیب و صبورند، ولی گرانی و تورم کمرشکن شده است. من لوازم یدکی میفروشم؛ صبح یک دست قطعه جلوبندی را میفروشم و عصر برای جایگزین کردن همان قطعه باید مبالغی بیشتر بپردازم. خجالت میکشیم قیمت را به مشتری بگوییم.» کهریزی با صدایی محکمتر میگوید: «ما در عرصه بینالمللی با تحریم و فشار مواجهیم، اما اولویت اول داخل کشور باید مهار فقر، تورم و بیثباتی اقتصادی باشد. کسانی که میگویند تحریم و انزوای بینالمللی بیاثر است، از وضعیت بازار و سفره کارگران بیخبرند. مردم پشت دیپلماسی ایستادهاند تا گرههای اقتصادی باز شود. همانطور که در سازمان ملل از حق کشور دفاع شد، در پاستور هم باید تمام توان برای نجات اقتصاد به کار گرفته شود.»
سکانس آخر: طنین صدای جمهور در مهرآباد
عقربههای ساعت از ۲۳ گذشته که با اعلام نشستن پرواز رییسجمهور بر باند فرودگاه، شور و هیجان خاصی محوطه را در بر گرفت. مسعود پزشکیان با چهرهای مصمم و در میان حلقه استقبال پرشور و شعارهای مکرر حاضران، مستقیما وارد جمع شهروندان شد. او در سخنانی که بارها با تشویق حاضران همراه شد، هدف اصلی سفر را تشریح کرد و گفت:
«ما به نیویورک رفتیم تا صدای مظلومیت، عزت و اقتدار ملتی باشیم که ماهها پای خاک و آرمانهای خود ایستادهاند. این سربلندی، متعلق به تکتک مردم ایران و نیروهای مسلح مقتدر ما اعم از ارتش، سپاه، بسیج و نیروی انتظامی است که میادین را خالی نگذاشتند و پشتوانه ما در مجامع بینالمللی شدند.» رییسجمهور با اشاره به رسواسازی چهره جنایتکاران منطقه در مجمع عمومی افزود: «امروز جهانیان دیگر نمیتوانند چشم خود را به روی کشتار زنان و کودکان بیدفاع ببندند و عاملان این جنایات را تبرئه کنند. ما با شجاعت اعلام کردیم که در برابر هرگونه تجاوز میایستیم، اما همزمان برای صلح، عدالت و تعامل سازنده با جهان آمادهایم. تا پای جان در خدمت این مردم خواهیم بود و با تمام توان برای حل مشکلات داخلی و معیشت مردم ایستادگی میکنیم.»
پزشکیان سخنان خود را با قدردانی صمیمانه از حضور مردم پایان داد: «شما مردم همیشه ما را شرمنده محبت خود کردهاید؛ تنها تعهد ما این است که تا آخرین نفس، خادمی صادق برای عزت، معیشت و امنیت شما باشیم.» با ترک فرودگاه توسط هیات همراه، جمعیت حاضر در مهرآباد تا پاسی از شب در محوطه ماندند و به شعارهای حمایتی خود از رهبری، دولت و شخص رییسجمهور ادامه دادند. تجمعی که بار دیگر به اثبات رساند جامعه ایران هرگاه عقلانیت، شجاعت و دغدغه مندی برای مردم را ببیند، با تمام وجود و به صورت خودانگیخته به صحنه خواهد آمد.