حذف ارز ترجیحی

کمبود دارو مساله‌ای است که سلامت بیماران را تحت تاثیر قرار می‌دهد و با هر تغییر در سیاست‌های دارویی، فشار روی مردم بیشتر می‌شود.

ارز ترجیحی در ابتدا با هدف حمایت از مصرف‌کننده و کنترل قیمت کالا‌های اساسی شکل می‌گیرد، اما در عمل، به مرور به یکی از کانون‌های اصلی رانت، فساد و اتلاف منابع ارزی تبدیل می‌شود.

واردکنندگان با دریافت ارز ترجیحی، بدون نظارت کافی، رانت‌های بزرگی کسب کرده و کالا‌ها را با قیمت بالا عرضه می‌کنند. آنان به‌شدت از ارز ترجیحی دفاع می‌کنند.

این روزها اگر بخواهیم خط مقدم معیشت را جایی بیرون از اتاق‌های تصمیم‌گیری پیدا کنیم، کافی است سری به بازار بزنیم؛ جایی که هر برچسب قیمتی، نشانه‌ای است از ضرورت جدی نظارت فعالانه.

تجارب نشان می‌دهد که اصلاح نظام ارزی کشور یک ضرورت است، نه یک انتخاب. گذر به سازوکار ارز تک‌نرخی می‌تواند بسیاری از مشکلات را برطرف کند.